Posts Tagged ‘Ysbrand Endt’
Amsterdam/Aracaju, 9 november 2011 – Na eerdere berichtgeving dat solozeilster Christa ten Brinke in de legendarische solozeilrace in het zicht van de finish haar mast had verloren, blijkt nu hoe taalbarrières, hectische omstandigheden en communiceren op grote afstanden kan leiden tot misverstanden: de mast staat nog en Christa zit weer in de race! Of ze volgens de regels nog officieel mag finishen is niet duidelijk, maar opgeven doet ze in ieder geval niet.
Christa vertelt: ‘Op 600 mijl voor de finish had ik al schade opgelopen aan een roer zodat mijn stuurautomaat niet meer werkte. Met touwtjes heb ik een soort automatische piloot gebouwd zodat ik toch een beetje slaap kon pakken. Maar met nog 100 mijl te gaan, ging het helemaal mis: tijdens de storm knapte het voorstagbeslag waardoor ook het risico bestond de mast te verliezen. Vanaf dat moment moest ik dus continu zelf varen. Ik kon geen slaap meer pakken, de wind werd alleen maar erger en kwam vanuit de verkeerde richting. Zonder roer en zonder voorstagbeslag maakte ik geen kans. Toen heb ik de rode knop ingedrukt, waarmee je aan de organisatie aangeeft dat je grote problemen hebt en assistentie nodig hebt. ‘
‘Ik had al 10 dagen met niemand meer contact gehad, dreef met 2 knopen richting de kust en was echt ongerust. De hulp vanuit de organisatie liet veel te lang op zich wachten. Toen heb ik op de AIS (radar) zitten kijken of er echt niemand in de buurt was en JA, daar was hij: de Maersk Etienne!
Deze tanker is 4 uur bij me blijven liggen en is gaan bellen met de organisatie. Door de taalverschillen is er onduidelijkheid ontstaan bij de organisatie. De Maersk heeft nooit gezegd dat ik mijn mast kwijt was: ze lagen immers naast me dus zagen dat ik hem nog had!’
Die taalverschillen deden ook haar levenspartner Ysbrand Endt veronderstellen dat Christa alleen nog de laatste mijlen naar Aracaju zou volbrengen, en dat de finish in Bahia niet meer haalbaar was. Later bleek dat ze de haven van Aracaju binnen is gesleept met de mast nog op de boot.
Weerzien in Aracaju
Ysbrand Endt was al in de haven van Aracaju toen Christa aankwam, maar werd niet toegelaten tot de werkhaven waar de boot van Christa lag. Uiteindelijk werd het dan toch duidelijk dat hij de man was van die gekke vrouw daar in dat kleine bootje, en mocht hij de haven in om Christa in z’n armen te sluiten.
Ysbrand: ‘ Toen ik haar zag, zat ze op een grote roestige zeesleper een meloentje te eten! De mannen aan boord waren echte rauwdouwers maar ze hebben ons zo warm onthaald! Tranen met tuiten hebben we gehuild; alle spanning, alle foute informatie die je krijgt, het ongeloof. Die gevoelens moeten we nu allemaal loslaten.’
In de haven van Aracaju is de boot gerepareerd, zodat Christa haar avontuur kan vervolgen. Ysbrand roept vol trots: ‘Christa gaat de race afmaken! Of ze de race officieel volgens de reglementen kan volbrengen is niet duidelijk, maar ze gaat hem in ieder geval voltooien!’
Met kort haar naar Bahia
Christa, die tijdens de race haar vlechten moest afknippen omdat het zilte zout er dreadlocks van had gemaakt, vervolgt:
“Ik heb besloten toch het laatste stuk te varen. Het is anders zo'n desillusie! Maar het was zoveel zwaarder dan ik had verwacht. Zeiltechnisch, maar ook Samen Solo. Er was zoveel verwarring, je denkt zoveel aan elkaar, het is zo zwaar! Op een nacht voeren we bij elkaar in de buurt en tijdens een storm, opeens, was ik Ysbrand verloren. Zo'n rotgevoel, bijna traumatisch. Nu weer samen, heel heel fijn”.
Christa is inmiddels vertrokken voor de laatste circa 180 mijl richting Bahia en wordt donderdag ochtend verwacht.
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, minitran, minitransat, samen solo, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt, zeilen
Amsterdam / Salvador de Bahia, Brazilië, 4 november 2011 - Ysbrand Endt kwam afgelopen nacht als vijftiende over de finish van de tweede etappe van de legendarische Mini Transat solozeilrace. Met zijn boot ‘Prime of the North Sea’ wordt Endt 12de in het eindklassement van de series-klasse.
Daarmee is hij tweede Nederlander achter Robert Rosen Jacobson. De 21 dagen op de Atlantische Oceaan waren extreem zwaar in deze ‘meest eenzame solozeilrace’. De bijna 6.000 kilometer lange tweede en laatste etappe was een slijtageslag. Endts levenspartner Christa ten Brinke is nog in de race en wordt morgen verwacht.
“Het was mega heftig, zwaarste Transat ooit. Niets was normaal.”
Ysbrand Endt gaf telefonisch een reactie direct na de finish.
“Het voelt heel onwerkelijk. Ik voel verschillende tegenstrijdige emoties: teleurstelling en vreugde. Ik ben ook heel blij weer andere zeilers te zien. Maar de afgelopen 21 dagen op zee hebben we maar drie of vier zeildagen gehad met de normale passaatwind schuin van achteren. Het was alleen maar storm, storm, storm. Tegenwind. Heel slecht weer, veel regen met regelmatig 40 knopen wind (windkracht 9). Ik had na vier dagen schade aan mijn roer en heb mijn boot 24 uur moeten stilleggen om dat te kunnen repareren. Ik was kansloos voor een goed resultaat. De extreme omstandigheden en de lange periodes van eenzaamheid stellen je op de proef. Maar ik heb nooit opgegeven. Om dan in deze hele zware Mini Transat toch 16de te worden, daar ben ik heel erg trots op.”
Christa: “Please help me”
Christa ten Brinke, de vrouw van Ysbrand Endt, zeilt ook mee. Het echtpaar vaart Samen Solo. De bedoeling was om elkaar los te laten en erop te vertrouwen dat de ander dit kan. Dat lukte redelijk goed in de eerste etappe. Maar dit keer was het niet zo eenvoudig, aldus Endt.
“Op een gegeven moment kwam er een storm voorbij met 40 knopen wind. In een paar minuten, totaal onvoorspelbaar, schoot de wind omhoog van 20 tot 40 knopen wind. En die storm bleef acht uur staan. Het gaat razendsnel. Je kan er niet tegen werken. Je boot ligt plat op het water. De zeilen liggen onder water. Ik dacht ‘He? Hij komt niet meer overeind’. Angst om te zinken had ik niet. Ik kreeg de boot weer onder controle en met zwaar gereefd zeil was ik die storm aan het uitrijden.”
“Zitten janken als een kind”
“Juist op dat moment hoorde ik ook Christa op de marifoon. Dat was verschrikkelijk. Ik hoorde een intense hulpvraag van haar. “Please help me…..” Ik kon haar niet bereiken. Daar heb ik tien dagen zoveel last van gehad. Maar via de SSB (lange golf radio) hoorde ik een keer per dag de posities van alle anderen. Ik zag aan de lijst dat ze voortgang maakte. Direct na de finish hoorde ik dat ze had aangegeven om aan mij te zeggen dat ze het ging redden.”
“Ik heb zitten janken als een kind. Ik zeilde deels mijn eigen race en haar race. Ik heb twee races gezeild. Ik kon het heel slecht loslaten en dat maakt het extra zwaar. In de eerste etappe had ik dat niet. Dit was zo zwaar, zo niet voorspeld, zo veel heftiger dan ooit gedacht.”
Schade aan roer enorme tegenslag
Endt werd tiende in de eerste etappe van La Rochelle naar Madeira. Vlak voor de finish lag hij nog zesde tot hij een klap van de giek kreeg. Maar met dat resultaat zag Endt voldoende kansen om in de top van het eindklassement van 48 deelnemers te eindigen. Maar het noodlot sloeg na vier dagen in de tweede etappe toe. Endt legt uit:
“Na vier dagen was ik een van 12 boten met roerproblemen. Om dat te repareren heb ik de boot zo’n 24 uur moeten stilleggen. Sleepankers uit om de boot af te remmen. Ongelofelijk zwaar om een van die grote roeren er in je eentje eraf te halen, terwijl de golven tegen de boot aan slaan. Dat kost zoveel kracht.”
“Ik heb het roer weten te repareren met epoxypasta. Dan moet het drogen en dan moet ik het roer er weer aan hangen. Weer een bijna onmogelijke klus die je alleen moet opknappen in dat weer.”
“Maar het ergste is dat je op dat moment ook weet dat je race over is. Dat een kans op een goed resultaat verkeken is. Zeker na zo’n goede eerste etappe. Maar die schade aan mijn roer was wel een klap. Je begint dan een inhaalrace. Ik lag in de top tien en moest helemaal terugvechten.”
“Zelfs het laatste stuk naar de finish was mega heftig. Er is vannacht nog iemand het strand op gevaren hier in Bahia dat precies onder een lage druk gebied ligt.”
Nooit meer of morgen weer?
Endt omschreef de vele verschillende emoties zo vlak na de finish. Vreugde, teleurstelling, trots, tevredenheid, extreme vermoeidheid, euforie en verslagenheid. De vraag is: Nooit meer of morgen weer?
“Ik weet het niet. Ik heb heel vaak gedacht nooit meer, nooit meer, nooit meer. Maar nu na de finish, en ik zie mijn resultaat. Ik was zo dichtbij… wie weet. Ik ben heel blij dat ik er ben. Heel trots dat ik het gehaald heb.”
“Ik ben nog 16de of 15de geworden. Daar ben ik apetrots op dat ik dat gepresteerd heb. Ik heb gevochten met alles wat ik had. Om dan in deze hele zware Transat 16de te worden met pech, daar ben ik heel trots op. Als ik die 24 uur die ik verloren heb niet meetel zou ik verdraaid dichtbij gelegen hebben. Hier kan ik heel erg goed mee leven.”
“Dat ik hier weer met mensen sta te praten is zo onwerkelijk. Na 21 dagen alleen en 7 dagen moederziel alleen zonder enig contact.”
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, mini transat, mini transat650, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt
Op donderdag 13 oktober om 13:30 lokale tijd is de tweede etappe van de Mini Transat 6.50 van Madeira naar het Braziliaanse Salvador de Bahia gestart. De komende drie weken zullen 77 solozeilers, waaronder het Nederlandse echtpaar Ysbrand Endt en Christa ten Brinke, een traject van 3.130 zeemijl (5.797 km) over de Atlantische Oceaan moeten overbruggen. Op dit moment (vrijdag 11 uur Nederlandse tijd) ligt Ysbrand 13de en Christa 22ste.
De route loopt via de Canarische Eilanden. Dé hamvraag is wat de verstandigste route is: de eilanden via de oost- of westkant passeren, of ertussen door varen. Want er liggen hier namelijk geen verplichte gates waar de zeilers doorheen moeten varen. In theorie valt tussen de eilanden, dankzij trechtereffecten en versnelling van de wind, ook nog winst te behalen.
De solozeilers kunnen dit eerste stuk de wind in de rug verwachten. Die wind zal naar verwachting vrijdag geleidelijk toenemen en kan voorbij de Canarische Eilanden zelfs stormachtige vormen aannemen. Na het weekend wordt beter weer verwacht.
Bij de lager gelegen Kaap Verdische Eilanden ligt wegens veiligheidsredenen wel een verplichte gate om zicht op de vloot te kunnen houden. Na de passage van de Kaap Verdische Eilanden begint het gebied van de doldrums, waar het uren lang compleet windstil kan zijn, maar ook opeens weer 40 knopen wind kan staan. Eenmaal de evenaar over wacht de deelnemers een betrouwbare zuid-oost passaat die hen naar Brazilië zal brengen. De solozeilers worden eind oktober/begin november in Salvador de Bahia verwacht.
Foto's: Christophe Breschi
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, minitra, transat 650, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt
Christa en Ysbrand zijn vandaag om 14.30 onder goede weersomstandigheden gestart. Hieronder een aantal foto's van de start.
Foto's: Christophe Breschi
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, mini transat, mini transat650, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt
Op zaterdag 8 oktober hebben de Nederlandse solozeilers Ysbrand Endt en Christa ten Brinke de in-port race tijdens de stopover in Madeira gevaren en gewonnen. In de serie-klasse deden 18 boten mee. Donderdag 13 oktober gaat de tweede etappe van de Mini Transat 6.50 richting het Braziliaanse Salvador de Bahia van start (3100 zeemijl, 5741 kilometer). De solozeilers worden daar begin november verwacht.
In-port race
Het team van Endt en Ten Brinke kende enkele gelegenheids-bemanningsleden: de vader van Christa en 2 lokale jongens, Pedro (15 jaar en kampioen Optimist) en Martin (10 jaar en een groot zeiltalent).
Ysbrand Endt licht toe: "Pedro en Martin hebben vrijwel alles gedaan. Ik heb alleen de start gedaan, dit om eventuele schade te voorkomen. De twee jongens hebben verder de boot gevaren en getrimd. Op Madeira wordt op hoog niveau gezeild en ze hebben mooie clubs. We werden dan ook na de wedstrijd warm onthaald, bijna koninklijk."
Voorbereidingen
De voorbereidingen voor de volgende etappe zijn voor Ysbrand Endt en Christa ten Brinke bijna afgerond. Ze moeten alleen nog 1 keer de mast in voor de laatste aanpassingen. Voedsel en water staat grotendeels klaar voor de trans-Atlantische oversteek. Alleen groente en fruit wordt woensdag pas aan boord gebracht.
Rust!
Wat nog rest is voornamelijk rust en ontspanning! Ysbrand: "In ons hoofd zijn we er klaar voor. We gaan met erg veel vertrouwen de tweede etappe in."
De solozeilers hebben nu twee dagen rust. Er is een masseur voor de spieren en verder kunnen ze lekker ontspannen aangezien er geen grote problemen zijn die nog opgelost moeten worden.
Ysbrand herstelt goed van het ongeluk dat hij had voor aankomst in Madeira. Hij heeft er geen last meer van. "Ik heb erg veel geluk gehad."
Vertrouwen
Christa ten Brinke: "Ik had nooit verwacht dat ik zo rustig de tweede etappe in zou gaan. Door de zware eerste etappe heb ik erg veel vertrouwen gekregen en ga ik rustig het tweede avontuur aan."
Ysbrand Endt: "Ik ga voor de top 5! Alles is nog mogelijk. Ik moet rustig varen en me niet te druk maken."
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, minitransat, minitransat 650, samen solo, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt
Druk druk duk………..
De afgelopen dagen ongelooflijk druk geweest. Met vooral het oplossen van
een aantal tegenslagen. Christa haar bovenste vingerlingen bleken door het
polyester van de boot zo beschadigd te hebben dat het opgedikt (versterkt)
moest worden. Dat betekende roeren verwijderen, stuurautomaat eraf halen en
vingerlingen losschroeven. Vervolgens met glasmat de boel opdikken en alles
weer terugplaatsen.
Daarnaast had onze elektricien wat draden verkeerd aangesloten, waardoor de
interne zekering van de stuurautomaat de geest gaf en eveneens die van de
reserve. Beiden automaten moesten terug naar de fabriek (in Lorient, ca. 4,5
uur rijden met de auto) om vervangen en gecontroleerd te worden.
Morgenmiddag krijgen we ze terug en dan zou het weer moeten werken. Dan nog
testen (onder zeil en dat betekent de sluis door gesleept moeten worden en
binnen hetzelfde hoogwaterlijn weer terug (totale testtijd ca. 2,5 uur, of
10,5, maar dat is veel te lang).
Daarnaast nog de "normale" klussen, zoals lijnen vervangen of opdikken,
bakstagen controleren, SSB radio antenne installeren en testen, voedsel
uitzoeken, bokken regelen voor in Brazilië, touwtassen vastzetten en/of
repareren, toplicht vervangen (en dan kom je boven in de mast erachter dat
de windmeter niet zo goed meer vastzit en dat je daar ook nog iets aan moet
doen), stickers en letters plakken in de grootzeilen en genas, EHBO kit
laten controleren, etc.
Kortom een lange lijst. Gelukkig kregen we de afgelopen dagen hulp en is het
grootste gedeelte nu gedaan. De stress is hoog opgelopen, wat leidde tot
irritaties, kortaf zijn en (soms te) weinig overleg. Veel horden die we soms
met moeite namen. We horen om ons heen dat het normaal is en dat eigenlijk
iedereen het heeft.
Vandaag vertelde een goede vriendin en medezeilster ons dat ze "even"
gehoord had dat ze er maar een potje van maakte en dat ze alles heel slecht had
geregeld. Dat herkennen we ook en daar zit je niet op te wachten en kan je
nu ook even niet gebruiken. Er komen zoveel dingen tegelijkertijd samen dat
er onvermijdelijke zaken niet zo gaan als verwacht of gehoopt.
Met alle stress is het opnemen van kritiek dan behoorlijk moeilijk geworden.
Vandaag hadden we gelukkig een hele goede en constructieve dag. Er was een
geweldige vent die de achterkant van de boot van Christa heeft gerepareerd.
Morgen hangen we de roeren er weer aan en morgenmiddag komt de stuurautomaat
ook weer terug. Morgenavond zou alles het weer moeten doen en kunnen we gaan
testen. Verder zijn veel lijsten vandaag afgewikkeld en begint het einde in
zicht te komen. Morgen gaan we de routevoorbereiding aanpakken met het
bepalen van de WA points, ze in de gps-en zetten en kijken wat we allemaal
gaan tegenkomen bij Kaap Finisterre, langs de kust van Portugal en het
laatste stuk naar Madeira.
Vrijdag hebben we de bijeenkomst met onze weercoach. Hij gaat onze route
plannen en laten zien op welke weersystemen we moeten letten. Op dit moment
zijn er veel lage druk gebieden, die ervoor zullen zorgen dat we
waarschijnlijk nogal wat tegenwind zullen krijgen. Afwachten maar.…..
Ysbrand
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, mini transat, minitransat 650, samen solo, transat 650, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt
Donderdag 15 september 2011
We varen de haven uit…
de wind en de golven nemen meteen wat ze pakken kunnen,
mij en mijn boot…
Lang duurt het voor ik eindelijk mijn zeilen heb gehesen, op deze lage wal met veel te hoge golven, de stroom werkt hier vrolijk aan mee.
De kersverse vallen slippen door de stoppers heen…
Na 5 keer opnieuw de genua te hebben doorgezet,
moet toch echt het grootzeil omhoog.
Het wedstrijd veld figaro's komt er namelijk aan, en voor die tijd moet ik overstag…
Het valt niet mee, meteen 5 uur aan de wind te hakken
Mijn gedachten hebben enkel tijd
om mijn handelingen te bepalen…
Ik zit aangelijnd, ik heb het mijn moeder beloofd, en ik voel mezelf ineens zo kwetsbaar
Ysbrand roept over de marifoon , hij vaart voor mij uit de stroomversnelling bij Raz du Sein in.
De wind en stroom op deze plek hebben er 1 grote rotzooi van gemaakt, golven kun je het niet meer noemen, met brekers en Eddy's.
"Chris het is enorm heftig, maar de boot kan het en JIJ kan het"
De ellende duurt een uur,
we varen met nog 2 mini vanuit Douarnenez naar La Rochelle ongeveer 200mijl, 48 uur varen rekenen we.
Dan kan de spinaker omhoog, opgelucht haal ik adem…
eindelijk kan mijn lijf ontspannen.
Grappig hoe mijn lijf iedere keer op nieuw verzet tegen de bewegingen van de boot…
Pas na uren geeft ze het op en vind een nieuwe manier om de spieren niet non stop aan te spannen.
De schermer valt in,
er staat een volle maan en
een spat heldere lucht…
Deze lange nacht word ik non stop door de dolfijnen vergezeld
Ik wissel met hen van gedachten
Ik vind het heerlijk dat ze er zijn,
in deze eerste nacht.
Door de marifoon hoor ik steeds de stem van Ysbrand.
Deze keer kunnen we elkaar maar moeilijk loslaten,
hij weet me zelfs te vinden als ik na een weer bericht op een ander kanaal ben blijven hangen
'Je gaf steeds geen antwoord, en ik dacht…'
We vergelijken steeds onze settings van de stuurautomaat en van de zeilen.
Grappig genoeg is onze stijl op die van de ander gaan lijken,
meestal komt het aardig overeen.
Heel leerzaam.
Het zijn 2 mooie dagen…
Vrijdag 16 september 2011
Morgen is de afscheidsdienst…
We praten er maar weinig over met andere schippers,
gewoon omdat er weinig woorden voor zijn.
Het wordt verschillende keren genoemd door directeur Denis Hugues in de eerste schippers meeting
omdat wij er een plek aan moeten geven
en door de pers bevraagd zullen worden.
Maar het is voelbaar in de sfeer op de steigers.
De saamhorigheid van de 80 solisten is misschien wel groter dan ooit…
We helpen elkaar waar we kunnen,
nemen meer tijd voor een praatje, een grapje en een gesprek
omdat er meer is dan alleen de race, het leven even om de hoek keek.
Voor een vrouw in deze mannenwereld betekent dat er heel wat kussen dagelijks een ander vinden…
Het blijft onhandig ingewikkeld, wie wel wie niet……
Zaterdag 17 september 2011
Vandaag het afscheid van Jean Marc…
de kathedraal zat vol, vol met jonge mensen
met zongebruinde gezichten, op slippers soms en een enkeling in een vaal gewassen shirt.
Een kleurig gezelschap vol moed en verdriet.
De pastoor had een mooie zangstem…
Ik keek in de lege ogen van zijn vriendin,
ik liet mijn tranen maar lopen, en kneep in Ysbrand zijn hand…
Zo dichtbij.….
en wij stappen volgende week in ieder zijn eigen bootje om die overkant wel te halen…
De rest van de dag verloopt rommelig, het wordt niet meer helder in mijn hoofd.
Christa
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, mini transat, mini transat650, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt, zeilen
Donderdagochtend vroeg om 05.00 uur door de sluis aangekomen in het “bassin du Chalutier” van La Rochelle. Dit is tot ons vertrek de 25ste de thuisbasis. Als we rond 06:00 eindelijk helemaal afgemeerd zijn pakken we 4 uurtjes slaap en om 10 uur gaat de wekker. Direct worden we in de malle molen van de voorbereiding meegesleurd. Nauwelijks tijd om te ontbijten, zitten we al met de klasse organisatie, moeten we allerlei afspraken maken (medicijnbox controle, veiligheids controle, zeilen controle, liferaft controle, etc, etc) en staat die middag de eerste briefing gepland die alleen toegankelijk is voor de schippers. We zien alle partners, ouders, helpers naar buiten “gebonjourd” worden en daar zitten we dan. 81 schippers die over 9 dagen zullen starten op weg naar Madeira. We kennen eigenlijk iedereen al, met een paar uitzonderingen van Italiaanse of Spaanse zeilers, die hun volledige kwalificatie op de middellandse zee hebben gedaan.
De aftrap begint met een indringend betoog over het sterven 2 dagen ervoor van één van “onze” zeilers. Direct is de toon gezet en dat is merkbaar in de sfeer. De organisatie brengt een eerbetoon aan Jean Marc door 1 minuut stilte en geeft nog wat details over wat er is gebeurt. O.a. dat hij wel zijn veiligheids lijn aan boord had, maar niet vastgeklikt zat.
Hij is waarschijnlijk over boord gevallen, zag zijn boot wegvaren en is verdronken. Het beeld dat je zelf om wat voor reden dan ook overboord valt en dat je je eigen boot verder ziet varen is een van mijn nachtmerries. Je ziet dan (letterlijk) je levenslijn van je wegvaren en je kunt er niets meer aan veranderen. Dat vind ik echt een van de ergste scenario’s die ik me kan voorstellen.
De organisatie benadrukt nogmaals het belang van aanlijnen, hoe weinig wind er soms ook staat. De keiharde waarheid dat we ons op een dunne lijn bevinden met wat we doen, komt hard aan. Als er iets (kleins) mis gaat, is er geen vangnet. Precies als de acrobaten hoog in de lucht op de trapeze en zonder vangnet. Als je valt, is er weinig kans op overleven.
Morgen (zaterdag) is de herdenkingsdienst en de familie heeft gevraagd of we als eerbetoon aan Jean Marie erheen willen komen. Met 81 schippers gaan we dat doen. Terwijl we vandaag overdag allemaal weer kneiterhard hebben moeten werken om volgende week zondag te kunnen starten. De tegenstelling moet morgen nog een plek krijgen en dat gaan we met z’n allen doen. Wat dat is solozeilen in onze mini ook: Je bent alleen, maar iedereen waarmee (of waartegen) je zeilt kent en voelt hetzelfde als jij. We zeilen zo veilig als mogelijk is en met in ons achterhoofd dat de scheidslijn dun is en dat de zee ons een heel duidelijk signaal heeft gegeven dat er maar 1 de baas is.
Ysbrand
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, mini transat, mini transat650, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt, zeilen
Nou,
hier zijn we dan eindelijk
logistiek is het een hele puzzel
en slokt veel tijd op
vandaar nu pas internet maar nu lukt versturen niet…
Maar goed…
met ons hoofd nog in de wolken…
pfff
Ik hoopte dat het gewoon down wind varen was…
maar niets van dat.
2 jaar geleden zijn we ook door deze materie gegaan,
maar hoewel ik er nu veel meer van snap,
wordt het ook meteen weer een stuk gecompliceerder…
Soms is meer weten niet de eenvoudigste of kortste weg…
We zitten met zijn 8ten in een klaslokaal met een over enthousiaste Jean Yves Bernot
die net zo snel Engels praat als Frans maar met een enorm accent,
dus concentratie is noodzaak.
Verder vertelt hij alsof alles de normaalste zaak van de wereld is
deze complexe weer systemen…
Nou ja…
Ik stoot af en toe Ysbrand aan, om te verifiëren of ik het goed heb verstaan…
De zeilers elk hun eigen ervaring elk hun eigen gedachten
pennen alle windrichtingen en tips op
Wie weet kan dit het verschil zijn tussen 1 en 2…
We slapen in ons busje…
spreken steeds meer concurrenten
Jean Marie heeft net een knie operatie gehad
en nu moet zijn broer zijn boot prepareren.…
Chinese Chuo is ook net gearriveerd en heeft 4 maanden niet op zijn mini gevaren
Steeds dezelfde vragen
Hoe al het eten naar Madeira te krijgen…
Wat kost een ticket terug van Brazil..
Een reserve windinrichting mee…
Welke reserve autopiloot…
Wat kost je verzekering…
Waar verblijf je in la Rochelle…
Neem je extra roer mee..
Waar een eventuele pit stop…
Wanneer leg je je boot in La Rochelle…
Is je boord apotheek al compleet…
Heb je alle vaarkaarten…
Welke AIS…
Wat heb je als SSB antenne…
enzv.enzv
En zo heeft ieder zijn eigen verhaal
Het interview met Pierre Marie van Voile et Voiliers,
alles in mijn beste Frans,
gelukkig zat welbespraakte Ys naast me…
Ik was uitgekozen samen met 2 andere schippers om in het magazine te staan
Ik probeerde zo goed mogelijk uit te leggen hoe voor mij het varen
in een lijn ligt met mijn werk als kunstenaar.
Nou ik ben benieuwd…
Hij vroeg of we het ook wel eens ergens anders over hebben,
veel van onze beste vrienden zijn geen zeilers…
Maar nu we hier in Frankrijk zijn
knapt mijn hoofd van al het zeilen.…
mis ik de zweetrondjes in mijn sportschool
en de sauna… zodat mijn hoofd stopt met denken…
Het is nog een hele kunst om je vrouw te houden, zei PM tegen Ys,(zelf heeft hij 3 Transats gevaren) met 74 mannen en de wetenschap dat er heel wat relaties juist zijn ontstaan na de Transat.
We zijn in de geschiedenis het derde koppel
maar misschien het eerst getrouwde…
dat had hij niet na gezocht…
Mij kan het niets schelen
I have to do this
Naar de overkant…
Kusch
--
Christa ten Brinke
christa@pro3oc.nl
www.pro3oc.nl
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, samen solo, transat, transat 650, Ysbrand en Christa, Ysbrand Endt
Dat we samen aan de start verschijnen van de Transat6.50 race 2011 is gister beklonken! Al hoewel met minimaal budget maar maximale inzet. De zoektocht naar sponsoren gaat voorlopig nog gewoon door.
Komende week gaan we richting Frankrijk om de aankoop van de 2e boot af te ronden. Om vervolgens in de voorbereidingen te stappen van de 1e race, 30 april, de Pornichet Select650.
Zie ook ons verhaal op sailreport.nl
foto- sailreport.nl
Lees meer
· Tags: 2011, Christa ten Brinke, mini transat650, samen solo, Ysbrand Endt
Lezing SAMEN SOLO -2 maart- in Eindhoven, aanvang 20.00 uur
The Trafalgar pub, Dommelstraat 21, 5611 CJ Eindhoven
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, samen solo, Ysbrand Endt
In de Waterkampioen nr 7(8april2010) - ''Ín je eentje in extase"', een artikel over het varen in de Mini Transat650, de 713, Pi of Holland. Jan Briek was een dag te gast op onze ''pocketsize downwind flyer''
Levendig geschreven en met sprekende foto's!
"In ongeveer vijf weken trotseren ze de Atlantische Oceaan. De Mini’s 650. Met aan boord maar één zeiler of zeilster. De deelnemers aan de Mini-Transat presteren het ongelofelijke. Hoe ongelooflijk, besef je nog beter na een dagje ‘solo’ varen op een 650." aldus Jan Briek.
foto-Richard de Jonge
Lees meer
· Tags: 2win650, 713, Christa ten Brinke, mini transat650, pi of holland, waterkampioen, Ysbrand Endt
Doublehanded Award 2009
Gepost op 29 January 2010 door christa · 3 Reacties
We hebben gisteravond de DOUBLEHANDED Award 2009 gewonnen!!
De prijs hebben we toegekend gekregen vanwege onze prestaties als duo in het sterke Transat650 circuit waarin vele Franse professionele en semi-professionele zeilers uitkomen, aldus de jury;
Jan Berent Heukensfeldt Jansen, Klaartje Zuiderbaan, Leon Bart en Henk Bezemer.
We zijn trots op deze erkenning!!!
De Solo Challenge Award 2009 ging dit jaar naar Jan Kees Lampe. Hij heeft de beste prestatie op het gebied van solo zeilen in 2009 neergezet. Hij verpulverde het 40-voets record in de OSTAR met bijna2 dagen! Waarmee hij uit stak boven de 2 andere genomineerden te weten Bart Boosman en Transat650 collega Robert Rosen Jacobson(www.ned602.nl).
zie ook ZEILEN
zie ook SHORTHANDED
.
.
.
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, doublehanded award 2009, mini, shorthanded team, solo challenge award, transat 650, Ysbrand Endt
februari lezingen -mini zeilen = maximaal varen-
Gepost op 26 December 2009 door christa · Post een reactie
3 Februari a.s.- Roei- en Zeilvereniging Naarden- lezing MINI ZEIlEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur
7 Februari a.s.- Jachthaven Hemmeland te Monnickendam - lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- 14.30uur
12 Februari a.s.- KNZ&RV Muiden bij KWVL Loosdrecht- lezing MINI ZEILEN = MAXIMAAL VAREN- aanvang 20.00uur
Wij geven een lezing over onze hoogte- en dieptepunten. Kortom een levendige presentatie over onze belevenissen met onze kleine oceaanracer. Ons verhaal wordt omlijst door foto's en filmbeelden.
Als je wilt komen, graag aanmelden bij Christa ten Brinke: christa@pro3oc.nl
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, lezing melkhuisje, mini transat, transat 650, Ysbrand Endt
coldhanded 19-12
Gepost op 20 December 2009 door christa · 1 Reactie
Hoe meer 'coldhanded' kun je het hebben?
Een witter dan wit land en boot(wat past er veel sneeuw op een 6meter50 bootje). Een vliesje op het havenwater, waar met het 2,3pktje(motor) net nog door te komen was. Een heus winter zonnetje. En om 10 uur nog steeds -9. Een heerlijk hollands tafreel,dus. En wij mogen zeilen en met ons nog bewonderenswaardig veel andere dappere koude neusen.
Kortom het belooft een op en top cold cold handedrace.
Toch blijft het nog een tijdje spannend, of we wel kunnen. Wat treffen we onder dat dikke pak sneeuw aan? 2 van de 3 lieren zitten vast gevroren, de 1 draait door, en in beide past de lierhendel niet meer, ijs heeft het gat gevuld. Maar de daklier draait als een winterzonnetje; de zeilen kunnen we hijsen. Wij hebben al onze velletjes uit de kast gehaald, dus het lijf heeft denk ik 6 a 7 lagen, welke tijdens het sneeuw ruimen flink op de proef worden gesteld om het zweet de koude in laten. Maar antivries zijn we vergeten. Het vliesje ijs wordt nauwkeurig beoordeeld. Komen we er door heen?
We gaan het gewoon proberen, we hebben ons nogal verheugd op dit winterse versetje. Nog snel oproepen dat ook wij eraan komen. Want het 5minuten voor de start heeft al geklonken, als we door het ijs de haven uitvaren. Daarnaast is het spiegelglad op het dek door de sneeuw wat in klompjes toch nog is achter gebleven, ondanks driftig vegen. Met aangepaste snelheid bewegen we ons over het dek om de schoten aan te slaan, het grootzeil te hijsen…en we zeilen. De motor kan het water uit en de genua gaat omhoog op de startlijn. Koud heb ik het zeker niet! De zeiljas en de overwanten kunnen nog lange tijd in de kajuit blijven…Voor de wind varen we over een spiegelgladde Ijsselmeer omsloten door een maagdelijk landschap. De vlaagjes pakt ze prima op. De zwaardere boten hebben profijt als de vlaag weer uitdooft. Als er een nieuw vlaagje zich aandient zijn wij weer in het voordeel. En zo schuift het veld over het water. Met de spinaker boten steeds verder uitlopend. Onze Inter(voorzeil) is toch wel heel mini. Spinakeren mogen we als doublehanded boten vanwege de ijskoude niet. Ysbrand schuift onrustig heen en weer. We halen we onze code 0(een rol voorzeil) te voorschijn. Keurig rolt hij af en geeft op deze koers net een tikje extra bij nauwkeurig sturen.(voor deze wind(8knopen) en koers is de code 0 niet gebouwd). Na z'on 3 mijl varen komt het draaipunt. Een aan de winds rak; de verlies slag voor ons kleine downwind bootje. De andere varen z'on 5 graden hoger, en op waterlijn een stuk sneller. Maar waarschijnlijk hebben wij wat meer voordeel van de vlaagjes, kunnen we er sneller opreageren, hoogte en snelheid pakken, want we blijven ze nog heel aardig bij! De overstagen verlopen wat minder soepel met de nauwelijks werkende lieren en ik probeer blazend het hendel gat ijs vrij te krijgen en houden(hmmm, een druppel anti vries is echt sneller!)
Wat was het een overheerlijke dag, 1 met een sneeuwsterretje. Ik hoor mezelf s avonds op een feestje tegen een niet zeiler zeggen, maar niet door vertellen, bang voor 'elfstedenkoorts' onder zeilminnend Nederland. Helaas blijft ons toetje uit. De sleutel van de havensauna is verdwenen, maar wel een heerlijke van een kop erwtensoep van de wedstrijdorganisatie wacht ons op! Gelukkig waren alle coldhanded helden overtuigd dit was winterzeilen in volmaakte zin. Jammer dat we weer een maand moeten wachten, want de saamhorigheid van de race haalt mens en boot over de streep om van deze wereld zo intens te genieten. DANK Juul en Huib!.
www.coldhanded.nl
Lees meer
· Tags: 713, Christa ten Brinke, coldhanded, pi of holland, shorthanded team, winterzeilen, Ysbrand Endt
.
.
.
.
.
.
.
.
We are nominated to be nominated for the Doublehanded Award 2009!
www.shorthanded.nl
.
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, doublehanded award 2009, shorthanded, solo challenge award, transat 650, Ysbrand Endt
coldhanded 28-11
Gepost op 4 December 2009 door christa · Post een reactie
-foto Huib Swets-
We sailed the second Coldhanded race of this winter on the good 'old' Ysselmeer. But not in good 'old' shape; too late for the start, the right spinaker at home… But having fun!!!
-coldhanded races-
Even wennen. Over schakelen van the D2 naar de 2win650. Ook al zijn het 2 Transat650 boten . Het is een wereld van verschil. Met elk zijn voor- en nadelen. Maar het geoliede PRO3 team, met zijn 2 e plek in de Transgascogne, Frankrijk, hapert even.
Konden we voorheen de boot optuigen tijdens het uit de haven varen. Nu vergeten we op horloges te kijken, zeilen mee te brengen. Lijnen in te scheren.
Namen we voorheen de nodige risico's om voorin te varen. Nu spelen we op save, boot heel houden, is een hoger doel. Daarnaast onze gastzeiler wat bij brengen over het Mini zeilen. En ja, 3 is a crowd na zoveel uren solo of duohanded zonder zeilwoorden te moeten wisselen. Wel reuze gezellig.
Maar bovenal missen we onze 'familie', de andere Transat650's, want nee er is geen 'coldhanded' boot te vergelijken. Dromerig kijken we om ons heen. Een coldhanded boot in paniek, alle zeilen gestreken, zwaaien ze ons toe. We gaan er onmiddellijk heen. 'Hebben jullie geen marifoon' zegt Ys, het heldere licht. Dat waren ze even vergeten. Het anker niet. Wij een 2 pk motor. Achter hun anker vrij van enkhuizerzand gevaar, bleven zij met het afgebroken roer wachten op een groter licht=boot=motor.
Een dappere andere coldhanded boot vaart ons downwind bijna van de aan de windse sokken. Maar hun gijp die volgt, mondt uit in een 'Chinees'(geen idee wie ooit en waarom deze term daarvoor is verzonnen, maar kort gezegd is het platslaan, waarna de giek met een nood vaart over komt, zeg maar elende, diepe shit) Mijn reaktie kijken of ik nog 2 personen aan boord zie. Want wat een klap! Gelukkig tel ik er al snel 2. Alleen de Genaker verdwijnt maar niet aan boord, als een vlag flappert hij nog steeds in het topje van de mast, als we eindelijk na het hobbel ritje de havenkom in varen. Want de verwachte en gehoopte 2e race blijft deze dag uit. Geen nieuwe kansen voor ons deze dag. Enkel een DNS voor ons. Maar heerlijk doorgewaaid met 28 knopen.
Kortom we zitten in een andere modus. In Nederland en in de werkhouding…
Lees meer
· Tags: 713, Christa ten Brinke, coldhanded, mini transat, transat 650, Ysbrand Endt
Waar staat PRO3 nu?
Gepost op 21 October 2009 door ysbrand · Post een reactie
Het is in 2009 helaas niet gelukt om de Mini Transat naar Salvador de Bahia te gaan varen. Door de crisis bleven (geld)sponsoren uit of trokken zich terug. Ook Mediabrein (het bedrijf van Ysbrand) had serieuze problemen. Na overleg met de mensen die op de achtergrond het PRO3team voorzien hebben van gevraagde en ongevraagde kritieken, is in augustus definitief besloten de Transat niet te varen. Maar door de resultaten gedurende het seizoen 2009 is het ook duidelijk dat er aan stoppen niet gedacht wordt.
Ysbrand is volledig gekwalificeerd om de Transat650 te varen(bijna 2000 mijl in races gevaren en de 1000 mijl solotocht) en heeft Christa een groot deel van het traject ook doorlopen (ruim 2100 mijl in races gevaren, maar nog niet de 1000 mijl solotocht). Deze gemaakte mijlen blijven 5 jaar staan, dus kunnen Ysbrand en Christa zich richten op 2011, zonder dat er veel kwalificatie druk op staat.
Een kort overzicht over het afgelopen 2jaar.
Na het moeizaam verlopen wedstrijdseizoen 2008, waar de sterk gebouwde 2win boot zich prima hield, zijn Christa en Ysbrand met de 713-Pi of Holland een training in Frankrijk ingestapt om zich verder optimaal te kunnen voorbereiden op de Transat2009.
Vanaf oktober tot december hebben ze zich tijdens de training alle manouevres meer dan eigen gemaakt (overstagen, gijpen, spi-drop en set, tuning, etc) totdat ze het konden dromen! Tijdens deze dromen werd nog eens hard bevestigd dat Ysbrand in de Transat van 2009 meer dan alleen mee wilde doen, met als grote wens tenminste top 10. Het zag er dan ook voor de 2win650 niet rooskleurig uit. De gehoopte en verwachte andere 7 kopers hadden zich terug getrokken en/of bleven uit. Waardoor ze geen serie boot is, en daarmee waren de topplekken in 1 klap voor de eerst volgende Transat verdwenen. Verder had de 2win650 nog wat ontwikkelingen te ondergaan, het stuursysteem en de roeren waren verre van optimaal. Maar we vonden niemand bereid dit te dragen. Bij ons ontbrak het op dat moment aan kennis. Na vele gesprekken met onze Franse trainer en coach, besloten we om over te stappen naar een ander boottype. Want in 2009 toptien varen was het doel.
Ons enthousiasme en het feit dat we een (Franse) werf vonden die ons wilde helpen, deed ons besluiten over te stappen naar een D2. Een frans ontwerp van Pierre Roland(momenteel bezig aan zijn 5e miniTransat) gebouwd door een werf met ervaring, Maree Haute. De 758 (het nieuwe nummer) liep hard, hoog en gemakkelijk. De trainingen verliepen uitstekend, evenals de eerste grote test, de 1000mijl solo van Ysbrand gedurende de eerste 2 weken van april. HIj kwam helemaal "high" terug. Ook de eerstvolgende wedstrijd, de Pornichet Select verliep erg goed, 5de plaats (in een veld van ruim 40 boten). Helaas begon de crisis zich te wreken en langzaam werden de eerste tekenen zichtbaar dat de Transat race weleens niet door zou kunnen gaan. Dit werd in de weken daarop eigenlijk bevestigd, zodat in augustus de definitieve keuze gemaakt werd. In de afgelopen weken werd duidelijk dat dit de beste keuze was, want om een dergelijke zware wedstrijd te varen, moet het hoofd leeg zijn, op de wal alles goed geregeld en ergens nog 'wat' geld 'klaar staan'(20.000,- voor de Transat). Uit de eerste etappe verslagen van de Transat 2009 blijkt wel hoe zwaar het was. Veel kapot(lees geld) en veel wind. Tot 40 knopen gedurende langere tijd. Ja, onze keuze is voor ons op dit moment het moeilijkste maar het beste geweest.
Inmiddels hebben we door de opgedane kennis met de D2 en in samenwerking met de D2 werf Maree Haute de ontwikkelingen van de 2win kunnen doorvoeren. Ze heeft nieuwe roeren gekregen, een nieuw stuur systeem etc.
Maar voor we aan onze doorstart kunnen werken, moeten de 713 en de 712 verkocht worden. Verschillende plannen zijn voorbij gekomen. Maar helaas ze moeten worden verkocht. Tot die tijd varen we met de 713 in de Coldhandedraces.
Eens kijken of we in 2011 dan toch tegen elkaar kunnen varen richting Salvador de Bahia.
Ysbrand en Christa
Lees meer
· Tags: 2win650, Christa ten Brinke, PRO3 ocean challenge, transat 650, Ysbrand Endt
2e in de Transgascogne!!!
Gepost op 12 August 2009 door christa · 4 Reacties
foto- Melanie Bahuon
.
Om 23.24 kwamen we op 10 augustus over de finish lijn. Mijn super verjaardagskado! Heerlijk tussen de top serie boten gevaren. Stuivertje gewisseld met Fransico-607 en Charlie-439, de uiteindelijke winaar van de solo-serie boten (welke met hun +/-130 kilo lichtere boot in het voordeel zijn van de duo handed boten en aan de andere kant zijn wij in het voordeel met 4 handen, en dus meer slaap, in ieder geval meer man/vrouw-stuur-uren)
. Na de windstilte van 4 uur wisten we niet meer naar voren te schuiven. En hebben een mooie 3e plek gevaren in onze klasse in deze etape. Achter Peter Laureysens(winnaar Transat2005, en in 2007 met proto Ecover) en Claire-548, en achter de Mistral-569. Maar 2e overall in onze klasse en 5de in de serie boten (solo en double samen). Een uitstekend resultaat in een illustere race die de laatste grote test is voor degenen die de Transat in september gaan varen. WIj zijn zeer 'tevree'. Een mooie afsluiting van het seizoen. Nu nog even vieren en dan gaat onze mini uit het water om voorlopig in Frankrijk te wachten op een volgend avontuur.
Lees meer
· Tags: 758, Christa ten Brinke, mediabrein, transat 650, transgascogne 2009, Ysbrand Endt
Helaas, werken de trackers toch niet naar behoren. En heeft Ysbrand een tracker die op de een of andere manier een uur te laat uitleest. Iniedergeval schijnt zijn plek in het uitgeschreven classement berekent te worden. Maar klopt zijn positie in de kaart niet. Zelf twijfel ik ook aan het geschreven classement daar nr 1 de 760(pogo 2)is welke is omgedraaid vanwege problemen, dus zeker niet voorop ligt. Er wordt gewerkt aan de verbetering van de trackers. De organisatie meldt dat het vandaag wordt opgelost.
De eerste Proto's, 679 -cultisol, 667-faber france(de oude boot van Isabel Joske), 265(!) maar ook de 753 -mare,(met Jorg Riechers uit ons buurland Duitsland zit in de kop groep) naderen het keer punt bij Birvideaux na een nacht met weinig tot geen draaiende wind maar wel veel stroming!
Pierre Roland de ontwerper van onze D2, vaart ook in zijn eigen D2 de 722 mee. Hij had enkel nog een klus te doen voor hij van start kon gaan. Zoals wij allemaal afhankelijk van het bijelkaar schrapen van geld, moest hij nog een cursus geven en startte hij als enige 2 uur te laat! Maar Pierre zou Pierre niet zijn als hij niet binnen enkele uren de achterste boten wist in te halen. Hij schijnt zonder(!) slaap en eten(weinig) toe te kunnen, heb ik uit betrouwbare bronnen vernomen. Zo ligt hij nu ondanks zijn late start als 21ste van de 44 Series!
Er varen 6 D2's mee; 722(Pierre zelf dus); 737; 742; 744(Bruno, mijn trainingsgenoot); 746 en 758.
foto's van de start
Trophée Marie Agnès Péron
Lees meer
· Tags: mini transat, transat 650, Trophée Marie Agnès Péron, Ysbrand Endt
Het wedstrijdseizoen is begonnen
Gepost op 28 May 2009 door christa · Post een reactie
Het wedstrijdseizoen is nog jong, maar inmiddels heeft het team al 2 wedstrijden gevaren. En met resultaat!
Ysbrand heeft solo de Pornichet Select 650 gevaren, een race langs de rotsige kust van Bretagne over 300mijl. Dit was de 1e Classe Mini wedstrijd van het seizoen. Dat was te merken aan het feit dat van de 64 gestarte boten 24 vroegtijdig uitstapten.
Ysbrand kwam heel verrassend als 1e Serie 650 om de boven boei en wist na 300mijl met flink wat wind als 5e te eindigen!
Christa heeft solo de Mini Pavois gevaren, een race van La Rochelle door de Golf van Biscaje naar Gijon(Noord Spanje) en met een omweg terug naar La Rochelle. Haar aller eerste solo race van 800mijl, verdeelt over 2 etappes. De 1e etappe werd gevaren met maar 1 doel; binnen de tijd finishen. En dat deed ze. Voor de 2e etappe van 500mijl kreeg ze als opdracht van haar trainer om op haar snelheid te letten en bij de vloot te blijven. Vanwege een storm werd de race ingekort. Ze wist als 8ste van de Serie 650's in Lorient te finishen!
De volgende wedstrijd is de Trophée Marie Agnès Péron -vanaf 4 juni 2009- een solo wedstrijd over 220 mijl -Douarnenez - Iroise et Ponant - Douarnenez. Met een veld van circa 100 Transat 650's aan de start. Een race die gaat door de beruchte Raz de Sein(door de rots eilandjes een enorme stroomversnelling creerend), en langs Pointe de Penmarch, Glenan en Groix eiland. Kortom genoeg ingredienten om wakker te blijven in deze populaire solo race, waarin alle grootheden aan de start verschijnen. Te volgen op http://www.winchesclub.com/map
Gevolgd door de Mini Fastnet-vanaf 13 juni 2009- een doublehanded wedstrijd van 600mijl van Douarnenez naar de beroemde Fastnetrock(en weer terug). Te volgen op http://www.winchesclub.com/mini
Ook schrijven we regelmatig we over onze ervaringen in het weblog.
Lees meer
· Tags: Christa ten Brinke, mini pavois 2009, mini racing, mini transat, ocean challenge, ocean racing, Pornichet Select 6.50, transat 650, Ysbrand Endt
verslag classe mini klik hier
website Pornichet Select 6.50 klik hier
Om precies 13.00 viel het start schot van de Pornichet Select 2009, 300mijl solo. Een hektische chaos. Een ieder nog met te veel energie aan de start van deze, voor velen de eerste wedstrijd van het prille seizoen . Al voor de start werden de eerste aanvaringen gemaakt. En dropen de betreffende ongelukkige boten af, terug de haven in. 1 boot wist 2 boten achter elkaar te raken, met als gevolg een open neus, en dan bedoel ik echt een open boeg. Vreselijk!
Nadat ik onze boot de haven uit had gevaren, en even kunnen proeven aan ons inmiddels adolecente scheepje, van Ys heeft ze een behoorlijke vuurdoop gehad tijdens zijn 1000mijl. Kwam Charles(trainer/coach) mij en Sis halen met de rubber boot. Ik was al op gevallen in de vloot van solo boten. Samen met Cathy vriendin van Herve, Christine vriendin van Bruno, Charles waren we het Cee uitzwaai team.
En zwaaien deden we naar de mannen, en Daniela!
Ys had een verdraaid goede start, precies zoals ik hem kende. Herve zo niet beter. En weg waren ze. Een impossant gezicht. De 70 mini’s op zoek naar de boven boei.
Als een razende roeland kwam Ysbrand deze als eerste serie Mini ronden!!!(Als 8e geloof ik achter de proto’s) There you go! Onze hele trainings groep deed het enorm goed op het thuis water. Allen bij de eerste 10 tot 20 van de 44 serie boten!
Ik had in mijn enthausiasme te vroeg gejubbeld. Ysbrand had de derde boei al gerond toen wij daar met de rib aan kwamen. Het wedstrijd commitee vertelde dat de 758 een aanvaring had veroorzaakt. Een flinke, de aangevaren proto was richting haven verdwenen. Alles zakten onder mijn voeten weg. In 1 klap was alle hoop verdwenen.
Ik denk dat onze boot weinig schade heeft, want tot nu toe is hij nog niet terug gekeerd, sterker nog hij ligt 3 van de series. Ik ga er dus van uit dat alles goed is met boot en Ys. En waarschijnlijk is hij er van overtuigd dat het niet zijn fout is. Laat ik dat dan maar weer hopen.
Met het voorspelde weer en wind. Denk ik dat hij maandagavond zal finishen… Vannacht wordt een nachtje speren met 20 tot 25 knopen wind vanuit het zuid westen tot westen.
Eindelijk heb ik een internetplekje gevonden hier bij het wedstrijd kantoor, met wel geteld 1 franse schone. Inmiddels is men erachter dat de D2 nog net geen serie mini genoemd mag worden. Dus kijk tussen de uitslag lijsten op de site van de Pornichet Select 6.50 bij de Proto's!!!
Ysbrand ligt 17e bij de Proto's (omgerekent 6e bij de Series)
Landgenoot Robert ligt op dit moment 18e bij de Series.
Foto's van de start
Lees meer
· Tags: mini transat, ocean challenge, ocean racing, Pornichet Select 6.50, transat 650, Ysbrand Endt
Deze tanker is 4 uur bij me blijven liggen en is gaan bellen met de organisatie. Door de taalverschillen is er onduidelijkheid ontstaan bij de organisatie. De Maersk heeft nooit gezegd dat ik mijn mast kwijt was: ze lagen immers naast me dus zagen dat ik hem nog had!’
